Ik ken Ruben al een tijd. Ik weet van hem dat hij zich met veel problemen op deze wereld bezig houdt. Hij heeft zich ook het vermogen eigen gemaakt om in de Akasha records te kijken en daar zijn wijsheden uit te halen. Hij kan ook anderen helpen om achter hun zielenheil te komen.
Ik wilde een stuk schrijven en wilde dat zijn wijsheid hier een licht op zou schijnen, omdat ik vast liep. Hij gaf mij tips en van het een kwam het ander, dus besloten we samen om er een soort van briefwisseling van te maken. Als je zo aan het sparren bent kom je tot een dieper inzicht. Wij willen hier ook een vervolg aan koppelen en zo diverse onderwerpen benaderen en ons licht erop te laten schijnen of onze duisternis wat je wilt.

 

Lieve Ruben .

Wij hadden het over yin en yang. Nu ben ik erover gaan nadenken. Ik zie daar niet de tegenstelling in die een ieder ziet. Het is meer, het is dieper. Het gaat hier niet over zwart en wit, groot en klein en ga zo naar door. Het staat voor duisternis en licht en de bolletjes in het donker en in het licht geven aan dat er altijd licht is in de duisternis. Omgekeerd is er duisternis in het licht aanwezig. Kijk maar eens naar een zonnige dag, overal zijn er dan schaduw plekken. Zo ook in de meest donkere nacht er lichtpuntjes zijn. Het leven is ook zo. Je moet het alleen willen en kunnen zien.
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3f/Ying_yang_sign.jpg
Duisternis kan het kwade zijn, het verborgene, het verlorene zijn. Het licht daarin tegen kan het goede zijn, het open zijn, de juiste weg. In elke duisternis zit meteen het licht, licht dat het verborgene laat zien. Licht dat de weg wijst. En in het licht zit duisternis, bedrog, het onzichtbare. Je bent daarom nooit verloren als je in de duisternis verkeert, er is een lichtpuntje, als je het wilt zien. Je kunt je daar aan vastklampen alsof het een reddingskoord is en terugkeren naar het licht.
Nu je kennis hebt gemaakt met het duister snap je het duister en waardeer je het licht des te meer. Je kunt je nu koesteren in de warmte van de zon. Je bent in staat om de mensen de weg te wijzen, die zij kunnen gaan. Jij hebt nu alles ervaren en meegemaakt. Ben zuinig met die ervaring en gebruik het voor het licht. Ben je in het licht dan mag je je gelukkig prijzen, maar wordt niet overmoedig ook het licht kan verduisterd worden en als je hier in meegaat kun je verloren raken. Je kunt de weg kwijt raken, maar prijs je gelukkig altijd is er een lichtpuntje, als je het wilt zien en volgen. De redding is altijd nabij. Je hoeft niet verstrikt te raken in het duister, als je je met een koord blijft verbinden met het licht.
 Lieve Marian
De duisternis wordt in ons leven veroorzaakt door “ongedane” zaken dingen waar jij en met jou al je vorige incarnaties, niet voldoende aandacht aan hebben besteed zodat ze vrij in het licht aanschouwd kunnen worden. Voorbij de schaamte, voorbij de kwetsbaarheid van de ziel, van je aardse bestaan en in zeker mate ook voorbij de geldings drang van je Ego. Iedereen heeft een geheim, maar dat is niet hetzelfde als de schaduwkant van je bestaan, je hogere ziel heeft nu eenmaal meet meegemaakt dan 80 jaar lang achter de geraniums zitten. Een slecht voorbeeld wellicht maar wat het aangeeft en probeert je te vertellen is dat het principe van licht en donker, het Ying en yang principe in ons allen aanwezig is en ook moet zijn. Hoe kunnen we anders balans ervaren? Hoe kunnen we anders het verschil voelen tussen aanwezigheid en afwezigheid.?
https://tse2.mm.bing.net/th?id=OIP.0M8CnDMqCIIUW6aA9okZJQAAAA&pid=Api
De enige manier om voorgoed in het duister verloren te geraken is om niet je eigen hart te volgen, verslaafd te raken aan wat anderen van jou verwachten en blindelings aannemen wat je zelf niet goed hebt uitgezocht. Jou aanwezigheid, jou lijf is slechts een manifestatie van je ziel die al vele malen en veel levens de donkere steegjes van je bestaan heeft doorlopen. Vaak met desastreuze gevolgen, daarom is het niet nodig inderdaad om je zorgen te maken als je even vast zit, je gevoel wijst je de weg want die staat in directe verbinding met jou hogere bewustzijn oftewel je intuïtie. Je mag dus best door de bomen het bos even niet meer kunne zien zolang je maar weet waar en welk bos het is. Je bent al thuis namelijk.
 Lieve Ruben
Het is mooi wat je zegt. Maar als ik zoveel levens in duistere zaken heb verkeerd. En dit altijd in onwetendheid heb gedaan. In het niet volgen van mijn hart omdat ik daar ver van verwijderd was, hoe kan ik dan in dit ene leven daar achter komen? Het is mooi om te zeggen luister naar je hart, maar een ieders hart kan zo verduisterd zijn, dat hij wel het licht puntje ziet en er naar wil reiken.
https://goedbericht.nl/wp-content/uploads/2018/02/liefde-hart-uitzicht.png
Maar als ik daar aankom hoe raken we de duisternis in ons zelf dan kwijt ? Het leek mij zo eenvoudig, ik pak het lichtkoord wat mij toegeworpen wordt en mijn problemen in het hier en nu zijn opgelost. Nu kom jij met het duister van 20 of meer levens, hoe kom ik uit die duisternis? Hoe maak ik die bewust en hoe laat ik die achter me? Als mezelf naar het licht beweeg laat ik het duister toch achter me? Als ik in het licht ben is het duistere bolletje toch alleen nog een herinnering van die duisternis? Of is de duisternis van het verleden zo sterk dat het duistere bolletje zo n aantrekkingskracht heeft, dat hij de mens terug zuigt de duisternis in? Het hoort zodanig bij je in al die levens dat je je daar in koestert? Heeft de mens dan toch de neiging om zich meer in het duister te bewegen, omdat het makkelijker is om je innerlijke stem niet te horen?

Lieve Marian,

Als mensen hebben we de duisternis nodig, de mate waarin je de donkere kant van je ziel kent zal de maat zijn waarin je vrede vindt, en dat geldt ook voor de mensen in jouw familielijn.. Daarvoor zijn er duizenden levens nodig die iedereen al heeft beleefd. Zie het maar als een pakje onder de kerstboom, allemaal omgeven met verschillende motieven, kleurtjes, noem maar op, het zinspeelt op je verbeelding en je fantasie neemt een loopje met je. Zo is het ook met mensen die zich afvragen wat er toch in hun donkere kant aanwezig is. Totdat de inhoud ervan aan je openbaart wordt en het onzichtbare, waar jij je dus zo druk om hebt gemaakt vele levens lang, aan je openbaart wordt. Het werkt bevrijdend want het is waar je stiekem op gehoopt had. Of niet natuurlijk, maar hoe dan ook je hebt dan de kans om het een plekje te geven of om ermee aan de slag te gaan omdat het iets is wat je nodig hebt, of graag had willen toevoegen aan de collectie die bovenin jouw donkere speelkamer op een plankje staat.. Je kunt de duisternis in jezelf niet kwijtraken, hoe hard mensen daar ook in geloven, het is een fundamenteel onderdeel van jezelf geworden wat in stand wordt gehouden door de balans die het licht eraan toevoegt omdat je de verpakking eraf hebt gehaald. Snap je?

https://tse2.mm.bing.net/th?id=OIP.F00iljdUMN7FxLgonp0n5gHaKa&pid=Api

Alles in ons Universum is opgebouwd uit een negatieve en positieve pool, anders kan het gewoonweg niet bestaan. Het is dus raadzaam om niet de duisternis te verdoezelen door rare medicinale praktijken of ontkennend gedrag wat vele vormen aan kan nemen. Deze dragen in grote mate bij dat een groot deel van de mensen wel denken dat ze er of mee bezig, of dat ze het verwerkt hebben, maar wat er kosmisch is gebeurd is dat de duisternis die hun levensweg dwarsboomt, eigenlijk gepaaid wordt, het Ego wil ook wat. Kijk es! Hoe hard ik bezig ben mezelf voor de gek te houden! De duisternis moet je begrijpen, zo goed dat je er in het donker zonder licht doorheen kan rennen als het moet. Als je dus het licht opzoekt om de duisternis uit te drijven, of niet aan te gaan zodat jouw familie lijn sterker wordt en meer begrip voor zichzelf zal kunnen opbrengen, zal je leven na leven geconfronteerd worden met dezelfde manifestaties die je zo bang maken voor die duisternis. Het pakje onder de boom, waarvan jij weet dat die voor jou is bestemd blijft dus generaties lang onder die boom liggen.

Lieve Ruben,

Dat is allemaal heel mooi, maar is alles zo duister aan ons verleden? We kunnen toch ook de lichtpuntjes meenemen en die uitvergroten en koesteren? Dan kan ik nu een zeer plezierig leven hebben. En als ik naar alle positieve dingen kijk en positieve dingen in het nu doe dan compenseer ik zo toch de negativiteit en het duister van het verleden en kan ik het een mooi plekje onder de grond geven. Dan houd ik zo alles mooi in balans. Het ene is ondergronds in het duister en begraven en het andere tiert in het licht en maakt gelukkig. Wie zit er nu op zijn duister leven van vroeger te wachten? En waarom zou ik mijn leven in het hier en nu in de schaduw stellen in wat mijn overgrootvader heeft uitgespookt? Worden wij niet allemaal schoon van zonden geboren en wordt dat door verschillende geloven onderstreept door je te reinigen in het water? Zijn wij niet het kind in pure onschuld? Is onze start dan niet puur? Waarom dan daden uit een vorig leven oprakelen? Daar heb je toch al al het leed van onder vonden in dat leven? Ik mag dit leven toch starten met mijn huidige fouten? Dat is dan mijn duisternis en daar heb ik grip op en dat kan ik in het licht zetten. Een kind dat jong sterft heeft dus niet eens de kans gehad om fout te doen , maar ook niet om inzicht in zijn vorig leven te verkrijgen. Is dat leven dat nutteloos geweest?

Lieve Marian,

Nu wordt het interessant. Onze start is wel een hele pure beleving, wat er echt gebeurd is echter aan het blote oog onttrokken. Ik zal je apart even een tekening opsturen die ik veelvuldig gebruik als ik patiënten uitleg hoe de Akashic Registers werken.

Ten eerste is het van groot belang te weten dat iedereen over vrije wil beschikt, dat is ons allen gegeven en kan door niks of niemand worden afgepakt. Je kunt er dus voor kiezen om je leven te leven en de donkere kant van je voorouders te laten voor wat ie is. Miljarden mensen doen dat en ik ben ervan overtuigd dat het grootste gedeelte daarvan geluk in een of andere vorm heeft ervaren. Als je naar het plaatje kijkt zie je in het midden jezelf en daarboven je eeuwige geest of hogere bewustzijn. Dat is degene die je voor je geboorte was en altijd zult zijn. Je huidige ik is daar alleen een manifestatie van zoals jij wilt dat ie in dit leven eruit ziet, praat, ruikt en leeft. Je mag het allemaal zelf uitzoeken voordat je als mensen kindje geboren wordt. Je kiest de plek waar je woont, de ouders die je wilt hebben, je sociale status en de omgeving waarin je gedropt wordt. Hier kun je door je vrije wil in de loop van je leven veranderingen in aan brengen naar gelang de ervaringen die je opdoet. Nogmaals je vrije wil heeft daar alles over te zeggen, maar hoe je het ook bekijkt, jij bent de vleesgeworden presentie van dat poppetje wat erboven hangt. En naar gelang de positieve of negatieve keuzes die je in dit leven maakt zal deze voor jou de lessen en opgaven die je vooraf gesteld had wegvinken. Maar hoe werkt dat dan?

https://rubenmillercom.files.wordpress.com/2021/02/20210228_213607.jpg?w=560

Ieder mens heeft samen met zijn eeuwige presentie het draaiboek opgesteld voor het leven wat je na je geboorte gaat beleven, maar nu komt het; zodra je er bent zijn alle voorgenomen afspraken bij je verwijderd. Dat zijn de regels van het spel op aarde, en dat is ook de reden dat veel van onze voorvaderen niet tot het voltooien van deze scriptie zijn gekomen. Dat is allemaal bagage die je hogere bewustzijn onbewust met zich meedraagt.

Een mens is echt slimmer dan je denkt, maar daar moet je wel de juiste acties voor ondernemen. Je bent hier gekomen om je dingen te herinneren, wat ik daarmee wil zeggen is dat alleen heel geavanceerde zielen, oude zielen, zelfs antieke zielen zich op jonge leeftijd herinneren wie of wat ze daadwerkelijk zijn. Deze handelen daarnaar en zijn in onze samenleving vaak wars van sociale status, het zijn vaak universele energie pilaren die anderen in stand houden. Sommige houden hele gebieden in stand door hun zijn. Ze hebben alle levenslessen voltooid en kiezen ervoor om terug te komen op aarde om andere mensen eraan te herinneren wie zij zijn en wat ze komen doen. Als je denkt dat je een eeuwig kind bent is dat prima, lekker doen zou ik zeggen; maar de waarheid ligt veel dichter bij je hart dan bij je hoofd. Je hart was er eerder en zodra je je denkwijzen en opgelegde paradigms kunt loslaten verschijnt er vaak een verrassend beeld wat door dat poppetje boven je hoofd heel snel wordt ingevuld. Wat ik daarmee bedoel is dat als je wel kiest om de ongedane zaken van je voorvaderen onder ogen te zien, je de pijn die zij voelde dus assimileert, je daar de wijsheid van je clan of je lijn voor terug krijgt. Dat zet alles in je leven in een licht waar je zo vreselijk gelukkig van wordt. Dat is goud waard, geloof me. Kies je ervoor om dat niet te doen, wat ook goed is, dan is het zaak zoveel mogelijk plezier te maken met wat je weet en wat voor jou goed voelt. Helaas is het wel zo dat hordes mensen zich vastgrijpen aan wat voor een ander de vervulling van zijn of haar levensdoel was. Een voorbeeld is goed om te aanschouwen, echter het is toch alleen maar een manifestatie van het hogere poppetje in de tekening van een ander. De eeuwige aanwezigheid is voor iedereen anders vergis je daar niet in, wat er dus gebeurt als iemand kiest om niet aan zichzelf te werken maar te volgen wat een ander doet, er veel familie mandaten onaangeroerd blijven en over het algemeen de mensheid zich veel minder snel ontwikkeld als dat zou kunnen. Ook dat is goed. Je mag dingen altijd laten voor wat ze zijn, maar wat wel waar is, is dat jouw eeuwige aanwezigheid de deals sluit in het leven wat jij in deze 3D manifestatie beleeft. Je bent slechts een momentopname van een hele lange reis, de mate waarin je trajecten wilt herhalen is dus aan je vrije wil gekoppeld. Nee is ook een antwoord tenslotte,,,

5 1 stem
Artikelbeoordeling
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
0
We zijn benieuwd naar jouw mening. Laat je een reactie achter?x
()
x